Nelson Mandela
Mandela is in deze collectie zowel auteur als hoofdpersoon. Zijn autobiografie is bruikbaar om te onderzoeken hoe een politicus zijn levensloop achteraf ordent.
Ontdek hun gekozen boeken, hun rol en de manier waarop zij een leven vertellen.
53 resultaten
Geen passende resultaten. Probeer een naam, boektitel of een korter onderwerp.
Zoek ook op Boekwinkel.orgMandela is in deze collectie zowel auteur als hoofdpersoon. Zijn autobiografie is bruikbaar om te onderzoeken hoe een politicus zijn levensloop achteraf ordent.
Mak laat in deze selectie zien hoe een familie een toegang tot geschiedenis kan zijn. Bij de familie Six werkt hij vanuit een ander familiearchief; bij de familie Mak is hij zelf verwant aan de beschreven personen.
Koelemeijer staat hier met twee levensbeschrijvingen van vrouwen. Anna Boom volgt een bewogen levensloop over grenzen heen; Etty Hillesum reconstrueert de persoon achter bekende geschriften.
Chorus benadert Beatrix in deze selectie als journalist. Het zwaartepunt in een afgebakende fase van het koningschap helpt kiezen als juist de spanning tussen publieke plicht en persoonlijk leven je interesseert.
Deen is historicus en auteur van de geselecteerde biografie over Anna van Saksen. Voor deze winkel is vooral haar onderzoek naar een overgeleverde reputatie relevant: hoe krijgt een persoon een naam in de geschiedenis, en wat kan een latere biograaf daarmee doen?.
Buruma benadert Spinoza in een beknopte levensbeschrijving die de denker in zijn omgeving plaatst. Wie vooral een ingang tot de persoon zoekt, kan die opzet vergelijken met een studie van de filosofische teksten zelf.
Graydon is wetenschapsredacteur en kiest voor zijn Einstein-boek een opbouw in 99 delen. Die vorm onderscheidt de levensbeschrijving van een strikt chronologische vertelling.
Geerlings onderzocht het leven van Rosey Pool en promoveerde daarop. Haar boek verbindt de activiteiten van één vrouw met verschillende maatschappelijke netwerken.
Safranski schrijft biografieën waarin een leven en een intellectueel oeuvre met elkaar verbonden worden. De geselecteerde Goethe-uitgave is een Nederlandstalig e-book.
Fasseur is de biograaf van Gerbrandy in deze collectie. Zijn gekozen onderwerp maakt het mogelijk om een publieke rol, gereformeerde achtergrond en persoonlijk karakter in samenhang te lezen.
Langereis is historicus en biograaf. De woordenaar verbindt Plantijns levensloop met de drukkerij en de boeken die hij uitgaf.
Soetendorp is in Levenslessen van een rabbijn zowel verteller als onderwerp. Zijn terugblik ontstaat met Annemiek Leclaire en wordt vanuit een liberaal-joodse overtuiging verteld.
Leclaire is journalist en medeauteur van Levenslessen van een rabbijn. Haar rol bij het optekenen en ordenen van Soetendorps terugblik is een reden om haar apart als auteur te vermelden.
Clinton staat hier als schrijver van zijn eigen terugblik op de periode na zijn presidentschap. Die afbakening helpt de memoires te onderscheiden van een volledige biografie.
Brusse onderzoekt in Onder de mensen het leven van zijn vader M.J. Brusse.
Kox is wetenschapshistoricus en biograaf van Lorentz. Op de uitgeverspagina staat ook de korte naam Anne Kox; dat is hier dezelfde persoon.
Obama is de auteur en de hoofdpersoon van Mijn verhaal. Haar memoires verbinden jeugd, werk en gezin aan een publieke rol.
Streisand vertelt haar eigen leven in Mijn naam is Barbra. De omvangrijke memoires bieden ruimte aan de ontwikkeling van haar werk in verschillende podiumkunsten.
Ten Boom is de hoofdpersoon en mede-auteur van De Schuilplaats. Haar eigen ervaringen zijn opgetekend met John en Elizabeth Sherrill.
John Sherrill tekende met Elizabeth Sherrill het levensverhaal van Corrie ten Boom op. Zijn naam hoort daarom bij deze boekuitgave, ook wanneer een winkel alleen Ten Boom prominent vermeldt.
Elizabeth Sherrill werkte met John Sherrill aan het optekenen van De Schuilplaats. Zij heeft een schrijvende rol bij de autobiografische vertelling; dat maakt haar geen onderwerp van het beschreven oorlogservaringsverhaal.

Joris Escher benadert M.C. Escher als onderzoekende achterneef.

Jan Brokken schrijft romans, reisverhalen en literaire non-fictie. In deze collectie staat zijn manier om levens via relaties te vertellen centraal.

Sanne van Heijst is de biograaf van Els Pelgrom in Else. De uitgever beschrijft haar onderzoek naar dagboeken, correspondentie en andere bronnen.

Henk Nellen schreef de opgenomen biografie over Hugo de Groot in opdracht van het Huygens Instituut, zo vermeldt de uitgever. Correspondentie is daarbij een belangrijke bron.

Hans Schoots is de auteur van Bert Haanstra – Filmer van Nederland. De schrijver en de filmmaker hebben verschillende rollen: Schoots maakt het levensverhaal, Haanstra is de beschreven persoon.

Suzanna Jansen schrijft literaire non-fictie en is onder meer bekend van Het pauperparadijs. De uitgever noemt ook haar betrokkenheid als dramaturg bij de theaterbewerking.

Anet Bleich wordt door de uitgever beschreven als politicoloog en journalist. Zij kreeg voor haar Den Uyl-biografie toegang tot diens persoonlijke archief.

Hans Daalder was hoogleraar politieke wetenschap in Leiden. Volgens de uitgever vroeg Willem Drees hem zijn politieke biografie te schrijven.

Jolande Withuis was tot 2014 onderzoekster bij het NIOD, aldus de uitgever. Haar werk in deze selectie beweegt tussen een biografie op afstand en onderzoek naar het eigen gezin.

Thomas Meyer is volgens Atlas Contact gespecialiseerd in Duitse filosofie en ideeëngeschiedenis. Hij heeft teksten van Hannah Arendt bezorgd en ingeleid.

Angelie Sens is cultuur- en pershistoricus. De uitgever noemt haar eerdere werk bij het Persmuseum en als onderzoeker bij het IISG.

Tara Westover beschrijft in Leerschool hoe haar leven verandert wanneer zij toegang krijgt tot formeel onderwijs. Haar jeugd binnen een afgesloten gezin vormt het vertrekpunt van die herinneringen.

Trevor Noah is een Zuid-Afrikaanse comedian en schrijver. In Kleurenblind gebruikt hij jeugdherinneringen om te vertellen over afkomst, taal, zijn moeder en de grenzen van de apartheid.

Malala Yousafzai schrijft over haar leven en de strijd om onderwijs voor meisjes. Ik ben Malala is hier opgenomen in de oorspronkelijke Nederlandse uitvoering van het werk met Christina Lamb.

Christina Lamb is een Britse journalist en schrijver. Bij Ik ben Malala is zij de genoemde meeschrijver van Malala Yousafzai.

Prins Harry is de auteur en hoofdpersoon van Reserve. Zijn memoires brengen onder meer jeugd, rouw, publieke verwachtingen en militaire ervaringen bij elkaar.

Benjamin Moser is de biograaf achter Sontag. Hij schrijft over Susan Sontag en brengt haar publieke werk, persoonlijke verhoudingen en levensloop samen.

Hans Luijten is de auteur van Alles voor Vincent, de biografie van Jo van Gogh-Bonger. Zijn onderwerp is de vrouw die na de dood van Theo en Vincent van Gogh een belangrijke rol vervulde in de bekendmaking van Vincents werk.

Walter Isaacson schrijft biografieën waarin een persoon wordt gevolgd in relatie tot diens werk en omgeving. In deze collectie staan zijn boeken over Elon Musk en Leonardo da Vinci naast elkaar.

Edith Eger is de hoofdpersoon en een genoemde auteur van De keuze. Haar herinneringen verbinden oorlogservaringen aan de jaren daarna en aan haar latere werk als psycholoog.

Esmé Schwall Weigand staat op het titelblad van De keuze vermeld als meeschrijver bij Edith Eger. Dat is een andere rol dan die van de hoofdpersoon of de Nederlandse vertaler.

Barack Obama vertelt in Een beloofd land zelf over zijn politieke vorming en een deel van zijn presidentschap. Zijn positie als voormalige president maakt het perspectief van de verteller een belangrijk onderdeel van de boekkeuze.

Kai Bird schreef samen met Martin J. Sherwin de biografie die in het Nederlands Oppenheimer heet.

Martin J. Sherwin is samen met Kai Bird de auteur van de biografie Oppenheimer.

Andre Agassi beschrijft in Open zijn leven als tennisser en de verhouding tot de sport die hem bekend maakte. De terugblik gaat daardoor niet uitsluitend over uitslagen, toernooien en tegenstanders.

Patti Smith is schrijver en muzikant. In Just Kids kijkt zij terug op haar jonge jaren en de band met Robert Mapplethorpe.

Dave Grohl vertelt in The Storyteller verhalen uit zijn leven, met muziek als een belangrijke verbinding. De herinneringen vormen een persoonlijke selectie en zijn niet hetzelfde als een complete geschiedenis van iedere band waarin hij speelde.

Tina Turner vertelt in My love story over persoonlijke ervaringen en de plaats van liefde en relaties in haar leven. De terugblik bevat zowel moeilijke perioden als veranderingen.

Bono, de zanger van U2, ordent zijn herinneringen in Surrender rond veertig hoofdstukken met namen van liedjes. Het boek verbindt jeugd, muziek, relaties en overtuigingen vanuit zijn eigen terugblik.

Annejet van der Zijl schrijft verhalende levensgeschiedenissen waarin personen binnen een bredere omgeving worden geplaatst. Sonny Boy volgt Rika, Waldemar en hun zoon Waldy; Bernhard richt de blik op de achtergrond van de prins.

Marcia Luyten verbindt in Het geluk van Limburg een familiegeschiedenis met het Limburgse mijnverleden. De lijn rond de familie Vinders geeft een persoonlijke toegang tot veranderingen in een streek.

Michel van Egmond schrijft in De wereld volgens Gijp over René van der Gijp. De bekende voetbalpersoonlijkheid is het onderwerp, Van Egmond de auteur die zijn verhaal vormgeeft.
Vraag het SAM